私がいるよ

わたし

ako

Ang aking kaibigan ay napakabait.

Ang pinakakaraniwang panghalip panao sa modernong Hapon, ginagamit ng lalaki at babae. Mas pormal kaysa 俺 o 僕. Ang pagbasa na わたくし ay mas pormal kaysa わたし.

pantukoy ng simuno; ngunit

Ito'y gabing magandang nakikita ang mga bituin.

Tinutukoy ang simuno sa gramatika, lalo na para sa bagong impormasyon o sa mga sugnay. Binibigyang-diin kung sino ang gumagawa. Nangangahulugang 'ngunit' din.

narito, nandoon (para sa may buhay)

Nasa silid ang guro.

Ginagamit para ipahiwatig ang pag-iral o presensya ng may buhay (tao, hayop). Ginagamit din bilang auxiliary verb kasama ng て-form para ipakita ang patuloy na aksyon.

diin na kataga (sinasabi ko sa'yo)

Mapait ang gamot na iyan, alam mo!

Ang よ ay nagdadagdag ng diin o paggigiit sa mga pahayag, kadalasang naghahatid ng bagong impormasyon sa nakikinig o humihila ng pansin. Maaaring magpahayag ng babala, paalala, o mahinahong pagpilit. Mas matibay kaysa ね.

おおきな

malaki

Mayroong isang malaking puno sa parke.

Isang anyong pang-uri na nangangahulugang malaki sa laki, dami, o antas. Ginagamit lamang ito bago ang mga pangngalan.

こえ

boses, tunog

Naririnig ko ang mga boses mula sa katabing silid.

Pangunahing tumutukoy sa boses ng tao o hayop, pero maaari ring tunog ng bagay o kalikasan. Madalas gamitin kasama ang 聞こえる (marinig) o 出す (ilabas).

sa, gamit ang (pantukoy)

Sumasakay ako ng tren papuntang trabaho.

Tinutukoy ang lugar ng kilos (saan nangyayari), paraan/kasangkapan (paano/gamit ano), materyal, dahilan o saklaw.

わらう

tumawa; ngumiti

Narinig niya ang biro at tumawa nang malakas.

Nagpapahayag ng kagalakan o aliw. Maaari ring mangahulugan ng pagkutya o pagbuka ng bulaklak.